Met Jennifer Tilly, Brendan Fletcher, Janet McTeer, Jeff Bridges, Dylan Taylor, Wendy Anderson, Jodelle Ferland
Pitch
Jeliza-Rose is een jong kind in een heel ongebruikelijke situatie – haar beide ouders zijn namelijk junkies. Als haar moeder sterft begint ze met haar vader, een rock’n roll musicus die zijn beste tijd heeft gehad, aan een vreemde reis... De film zweeft tussen realiteit en fantasie wanneer Jeliza-Rose de enorme eenzaamheid van haar nieuwe thuis ontvlucht en binnenstapt in de fantasiewereld van haar gedachten. In deze wereld hebben de vuurvliegjes namen, ontwaken de moerasmannen in de avondschemer en praten eekhoorns. De hoofden van vier poppen, al lange tijd los van hun lichamen, houden haar gezelschap: Mustique, Baby Blonde, Glitter Gal en Sateen Lips. Totdat ze Dickens ontmoet, een geestelijk achtergebleven jongeman met het mentale niveau van een tienjarige jongen. Gekleed in een wetsuit en zwembroek brengt hij zijn dagen door in een wigwam van oude rotzooi die nu dienst doet als duikboot terwijl hij wacht op de monsterlijke haai die bij de treinrails woont. En dan is er nog zijn oudere zus Dell, een lange spookachtige in zwart geklede verschijning die haar gezicht verbergt achter het net van een imkers masker.
"Maar goed, zelfs met die gebreken blijft Tideland een film die met kop en schouders uitsteekt boven eender welke gestroomlijnde Hollywoodproductie. Dit is een film met een hart en een ziel, boeiende ideeën die moedig tegen de mainstream ingaan, én met een acteerprestatie van kleine Jodelle Ferland die ronduit spectaculair is. Met haar elf jaar weet het kleine wicht de hele film te dragen, zónder dat ze ergerlijk wordt en zónder dat er wordt ingespeeld op de voorspelbare “kijk eens hoe schattig dit kindje is”-factor. Dit is zeer grote klasse."
Terry Gilliam is een Amerikaanse regisseur, screenwriter, cartoonist/animator, acteur en lid van het Monty Python komedie gezelschap. Hij was de enige ‘Python’...
In zijn eerste opus gebruikt Lars von Trier hetzelfde recept waar hij in Antichrist al mee experimenteerde: hij construeert zijn film als een opera, omkaderd door een prelude en een epiloog waarvan de symboliek de opzet van het geheel belichten. Met onweerstaanbare lyriek, vooral dankzij de muziek van Richard Wagner, levert hij een film af die uiteindelijk veel rustgevender is dan zijn voorganger.
De ambitie van Gust Van den Berghe bleek hoog, toen hij besliste als eindwerk aan het RITS meteen een langspeelfilm te maken. Het resultaat werd het unieke en fascinerende 'En waar de sterre bleef stille staan', waarmee hij het zelfs tot in Cannes schopte!
Jean-Paul Belmondo wordt gevierd! The man himself komt op 19 juni naar BOZAR, een hommage die gevolgd wordt door de vertoning van de film 'Itinéraire d'un enfant gâté'.
Over psychologie, opvoeding en hoe Lynne Ramsay erin slaagt daar een filmesthetisch hoogstandje van te maken: "We Need to Talk About Kevin". Bekijk hem nu op UniversCine en lees wat wij ervan vonden...
Een film die schokt op alle gebieden. De grootstad versus de kleine kinderen, de luxe en rijkdom van sommige marokkanen versus het ellendige bestaan en de armoede van de rest. Ongeveer 25% van de bevolking in Casablanca is onder de 15 jaar, en dit komt schitterend tot uiting in de film, waar de straatkinderen en hun pijnlijke problemen centraal staan. De film geeft naar mijn mening dan ook op een zeer accurate manier het leven van vele kinderen in Casablanca weer, en kan als perfecte voorbereiding dienen voor iedereen die eens naar Casablanca wil afreizen. Op een zelfde manier als Badkonake Sefid of Cidade De Deus, staat hier het leven van straatkinderen in een grootstad centraal, maar dan zonder de positieve toets, maar meer doordrongen van een soort pijnlijk realisme. Een aanrader!
Jullie spreken erover