Met Laura Arís, Robert M. Hayden, Milan Herich, Germán Jauregui Allue, Krijn Hermans, Elena Fokina, Tone Brulin, Jorge Jauregui Allue, Helder Seabra, Won-Myeong Won, Manuel Ronda, Thi-Mai Nguyen, Linda Kapetanea
Pitch
Here After is een filmadaptatie van de dans/theater voorstelling Puur (2005 – choreografie en regie Wim Vandekeybus). Deze experimentele film is een mix van fictie en dans, met dit maal meer aandacht voor het fictionele aspect in vergelijking met eerdere films van Vandekeybus. Terwijl in Blush (2005) de choreografie vooral het verloop bepaalde, heeft Here-After een veel prominentere narratieve structuur. Een verhaal waarin lichaam en beweging de emoties dragen. De film toont het vernietigende effect van terreur op een samenleving en stelt existentiële thema’s zoals leven/dood, schuld/onschuld, identiteit/herinnering, spijt/negatie en macht/vrijheid in vraag. Here After is een passionele filmervaring die blijk geeft van de filmmaker in Wim Vandekeybus.
In zijn eerste opus gebruikt Lars von Trier hetzelfde recept waar hij in Antichrist al mee experimenteerde: hij construeert zijn film als een opera, omkaderd door een prelude en een epiloog waarvan de symboliek de opzet van het geheel belichten. Met onweerstaanbare lyriek, vooral dankzij de muziek van Richard Wagner, levert hij een film af die uiteindelijk veel rustgevender is dan zijn voorganger.
De ambitie van Gust Van den Berghe bleek hoog, toen hij besliste als eindwerk aan het RITS meteen een langspeelfilm te maken. Het resultaat werd het unieke en fascinerende 'En waar de sterre bleef stille staan', waarmee hij het zelfs tot in Cannes schopte!
Jean-Paul Belmondo wordt gevierd! The man himself komt op 19 juni naar BOZAR, een hommage die gevolgd wordt door de vertoning van de film 'Itinéraire d'un enfant gâté'.
Over psychologie, opvoeding en hoe Lynne Ramsay erin slaagt daar een filmesthetisch hoogstandje van te maken: "We Need to Talk About Kevin". Bekijk hem nu op UniversCine en lees wat wij ervan vonden...
Een film die schokt op alle gebieden. De grootstad versus de kleine kinderen, de luxe en rijkdom van sommige marokkanen versus het ellendige bestaan en de armoede van de rest. Ongeveer 25% van de bevolking in Casablanca is onder de 15 jaar, en dit komt schitterend tot uiting in de film, waar de straatkinderen en hun pijnlijke problemen centraal staan. De film geeft naar mijn mening dan ook op een zeer accurate manier het leven van vele kinderen in Casablanca weer, en kan als perfecte voorbereiding dienen voor iedereen die eens naar Casablanca wil afreizen. Op een zelfde manier als Badkonake Sefid of Cidade De Deus, staat hier het leven van straatkinderen in een grootstad centraal, maar dan zonder de positieve toets, maar meer doordrongen van een soort pijnlijk realisme. Een aanrader!
Jullie spreken erover